ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ
Εργατικό έγκλημα στα Τρίκαλα5 εργάτριες νεκρές και ένα διαλυμένο σύστημα που «γεννά» νεκρούς
Η έκρηξη στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα, με πέντε νεκρές εργάτριες και πολλούς τραυματίες, δεν είναι «ατύχημα». Είναι ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα, κρίκος σε μια αλυσίδα που μακραίνει επικίνδυνα τα τελευταία χρόνια.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός. Η εκτίναξη των εργατικών δυστυχημάτων συνδέεται άμεσα:
Με τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, την ακραία εντατικοποίηση της εργασίας, την επέκταση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, και ταυτόχρονα με τη διάλυση του ρυθμιστικού πλαισίου για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, αλλά και των ίδιων των δημόσιων υπηρεσιών που έχουν ευθύνη ελέγχου.
Όταν οι εργαζόμενοι δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια, με ελλιπή εκπαίδευση, χωρίς ουσιαστικά μέτρα πρόληψης, μέσα σε εγκαταστάσεις με επικίνδυνα συστήματα, τότε το «ατύχημα» είναι απλώς ζήτημα χρόνου.
Ποια μεγαλύτερη απόδειξη για αυτά, από τους μόλις 4 Επιθεωρητές Υγιεινής κι Ασφάλειας για Τρίκαλα- Καρδίτσα;
«Απλοποίηση διαδικασιών» = απλοποίηση της επικινδυνότητας
Τα τελευταία χρόνια προωθείται συστηματικά η λογική της λεγόμενης «απλοποίησης των αδειοδοτήσεων».
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ακόμα και σε επικίνδυνες εγκαταστάσεις (όπως αυτές που χρησιμοποιούν υγραέριο, καύσιμα, πίεση, θερμικές διεργασίες), δεν απαιτείται υποχρεωτικός επιτόπιος έλεγχος πριν τη λειτουργία. Οι διαδικασίες προχωρούν με έλεγχο φακέλου και υπεύθυνες δηλώσεις και όλη η «ασφάλεια» μεταφέρεται στην καλή θέληση του εργοδότη και σε όποιον ιδιώτη μηχανικό αμείβεται για να υπογράψει.
Το κράτος παραιτείται από την πρόληψη και περιορίζεται στην εκ των υστέρων ευθύνη, αφού πρώτα «γίνει το κακό». Αυτό που μας προβάλλουν σα διοικητική μεταρρύθμιση είναι ουσιαστικά πλήρης θεσμική απορρύθμιση με ανθρώπινα θύματα: τον κόσμο της δουλειάς.
Υποστελέχωση και αποδιάρθρωση των ελεγκτικών μηχανισμών
Την ίδια στιγμή, όλοι οι κρίσιμοι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι τραγικά υποστελεχωμένοι και υποβαθμισμένοι:
· Επιθεώρηση Εργασίας: με τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικών και τακτικών ελέγχων.
· Πολεοδομικές Υπηρεσίες: με ελάχιστους μηχανικούς, ασφυκτικό φόρτο και μετακύλιση ευθυνών.
· Πυροσβεστική Υπηρεσία: με ελλείψεις, κατακερματισμό αρμοδιοτήτων και μετατροπή του ρόλου της σε διαχειριστή πιστοποιητικών αντί για φορέα ουσιαστικού ελέγχου.
Στην «Ελλάδα 2.0» των απευθείας αναθέσεων, των Ταμείων Ανάκαμψης και της λεηλασίας του δημόσιου χρήματος, δεν υπάρχουν πόροι για προσωπικό, ελέγχους και πρόληψη.
Η υποστελέχωση είναι συνειδητή πολιτική επιλογή, για να λειτουργεί η αγορά χωρίς «ενοχλητικά εμπόδια».
Ώρα για ριζική αλλαγή πλαισίου- όχι άλλες κούφιες υποσχέσεις
Η απαίτηση για υγιεινή και ασφάλεια στην εργασία δεν μπορεί να μείνει σε ευχολόγια.
Απαιτεί:
· Αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου με αυστηρότερες υποχρεώσεις για τους εργοδότες.
· Υποχρεωτικούς επιτόπιους ελέγχους πριν από τη λειτουργία επικίνδυνων εγκαταστάσεων.
· Τακτικούς επαναληπτικούς ελέγχους χωρίς προειδοποίηση, όχι μόνο κατόπιν καταγγελιών ή μετά από δυστύχημα.
· Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε Επιθεώρηση Εργασίας, Πολεοδομίες, Πυροσβεστική και περιβαλλοντικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς.
· Νομοθετική Προστασία των εργαζομένων που καταγγέλλουν παραβιάσεις, χωρίς φόβο απόλυσης ή στοχοποίησης.
Χωρίς αυτά, κάθε «έλεγχος» θα παραμένει προσχηματικός και κάθε τραγωδία θα βαφτίζεται ξανά «ατυχές συμβάν».
Καθήκον και ευθύνη των δημοσίων υπαλλήλων
Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους συναδέλφους στο Δημόσιο. Σήμερα έχουμε ευθύνη να γίνουμε τα μάτια, τα αυτιά και η φωνή της κοινωνίας μέσα στις υπηρεσίες. Ο τραγικός θάνατος των 5 εργατριών στα Τρίκαλα δείχνει ότι ούτε η κυβέρνηση, αλλά ούτε τα διάφορα «στελέχη» των υπηρεσιών θα αλλάξουν πορεία. Όπως εμάς μας αντιμετωπίζουν απλά ως αριθμούς για το κόστος, τους στόχους, τις εκροές, τους αριθμούς χρεωμένων υποθέσεων, έτσι αντιμετωπίζουν και την υπόλοιπη κοινωνία: +5 νεκροί στη λίστα των εργατικών ατυχημάτων της ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Να μην αποδεχτούμε τη σιωπή για ην υποστελέχωση, τις πολιτικές και επιχειρηματικές παρεμβάσεις, τη διάλυση των ελέγχων, τη μετατροπή μας σε απλούς διαχειριστές εγγράφων.
Η δημοσιοποίηση των πραγματικών συνθηκών λειτουργίας των υπηρεσιών είναι όπλο της κοινωνίας. Δίνει τη δυνατότητα στα συνδικάτα, αλλά και σε όλους τους μαζικούς φορείς (συλλόγους γονέων, περιβαλλοντικούς συλλόγους κλπ) να διεκδικήσουν συγκεκριμένες λύσεις και όχι να παρακολουθούν απλά επικοινωνιακές εξαγγελίες για τη «λύση των προβλημάτων».
Ο αγώνας για στελεχωμένο, λειτουργικό Δημόσιο δεν είναι «συντεχνιακός».
Είναι άμεσα συνδεμένος με τον αγώνα για δουλειά με αξιοπρέπεια και ασφάλεια, για προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, για δημόσια υγεία και παιδεία ως καθολικά δικαιώματα, για υπεράσπιση του δημόσιου χρήματος απέναντι στο πάρτι αναθέσεων και φωτογραφικών διαγωνισμών.
Είναι αγώνας για ένα κράτος που θα εξαναγκαστεί να λειτουργεί για τις κοινωνικές ανάγκες- όσο κι αν η ολιγαρχία και οι εργοδότες θέλουν να το μετατρέψουν σε φέουδό τους, όσο κι αν το πολιτικό προσωπικό και τα στελέχη εξουσίας το χρησιμοποιούν ως εφαλτήριο καριέρας και πλουτισμού.
Για να γίνουν αυτά, χρειάζονται συνδικάτα και ομοσπονδίες που δεν θα είναι απλά «συνομιλητές» της πολιτικής ηγεσίας. Επί χρόνια, οι διάφοροι κυβερνητικοί συνδικαλιστές πουλούσαν «πρόσβαση» στην κυβέρνηση και έχουμε φτάσει στο κάθε πέρσι και καλύτερα. Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν είναι απλά προέκταση της κυβερνητικής πολιτικής. Είναι αποτυχημένος. Η διεκδίκηση για τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων έχει μόνο να κερδίσει αν ο αγώνας γίνεται με τα μάτια στραμμένα στην κοινωνία: ενισχύεται η νομιμοποίηση των διεκδικήσεων και δίπλα στις δικές μας φωνές, μπορεί να προστεθεί η φωνή της υπόλοιπης κοινωνίας.
Δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο στη δουλειά
Οι πέντε νεκρές εργάτριες στα Τρίκαλα δεν είναι αριθμός σε στατιστική. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών.
Διεκδικούμε πλήρη διερεύνηση των αιτιών, απόδοση ευθυνών σε όλα τα επίπεδα, αλλαγή του πλαισίου που γεννά τα εγκλήματα.
Όχι άλλα εργατικά «δυστυχήματα».
Όχι άλλο αίμα για τα κέρδη. Η ζωή μας πάνω από τα κέρδη τους.
