Το συνέδριο του ΕΚΑ πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής πίεσης για τον κόσμο της δουλειάς, αλλά και κλιμάκωσης των κινδύνων και του κόστους που μεταφέρεται στις πλάτες των εργαζομένων μέσω της στρατιωτικής οικονομίας και των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ΕΕ.
Ένα συνέδριο εργατικού κέντρου δεν κρίνεται από τον
αριθμό των ψηφισμάτων, αλλά από το αν συμβάλλει στην οργάνωση του αγώνα. Με
αυτό το κριτήριο, το συνέδριο του ΕΚΑ ήταν κατώτερο των αναγκών της περιόδου.
Δεν διαμορφώθηκε στρατηγική τοποθέτηση για το 13ωρο,
τις Συλλογικές Συμβάσεις, την υγιεινή και ασφάλεια. Δεν υπήρξε πολιτικό κάλεσμα
για δημόσιο, φθηνό και ασφαλή σιδηρόδρομο ενόψει της επετείου του εγκλήματος
των Τεμπών. Προφανώς η απλή καταγραφή θέσεων δεν αρκεί από μόνη της για τον
αγωνιστικό προσανατολισμό του συνδικαλιστικού κινήματος. Όμως η πλήρης απουσία
τους είναι δεδομένο ότι δεν συμβάλλει στην μετέπειτα οργάνωση του αγώνα.
Το συνέδριο έγινε σε μια περίοδο κατά την οποία το
εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα με ευθύνες της γραφειοκρατικής/ εργοδοτικής
ηγεσίας του βρίσκεται σε πλήρη ανυποληψία, είναι θεατής και παρατηρητής των
εξελίξεων. Τα αποτελέσματα των εκλογών
αναπαρήγαγαν την υπάρχουσα καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Η ανυποληψία
ισχύει και για το ΕΚΑ το οποίο δεν διαδραματίζει το ρόλο του και δείκτης είναι
ότι η πραγματοποίηση του συνεδρίου έγινε μακριά από τους εργαζόμενους.
Η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ αναδείχθηκε ξανά πρώτη δύναμη. Όμως η
πρωτιά δεν αρκεί. Τα τελευταία χρόνια δεν συγκροτήθηκε σχέδιο κλιμάκωσης, δεν
διαμορφώθηκε διακλαδικός συντονισμός, δεν οικοδομήθηκαν νίκες που να αλλάζουν
τον συσχετισμό. Ένα εργατικό κέντρο δεν μπορεί να περιορίζεται σε στήριξη
επιμέρους αγώνων, στο πρωτοβάθμιο επίπεδο. Οφείλει να διαμορφώνει συνολικό
πλαίσιο σύγκρουσης.
Από την άλλη σε γενικές γραμμές οι δυνάμεις του
εργοδοτικού, κυβερνητικού και συστημικού συνδικαλισμού διατήρησαν τις δυνάμεις
τους καθώς οι δύο επιπλέον έδρες που πήρε η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ
αφαιρέθηκαν από τη συνεργασία ΑΤΕ-ΜΑΧΗ που
δεν συνεχίστηκε σε αυτό το συνέδριο.
Η ΑΤΕ πλήρωσε το σεχταρισμό και τον απομονωτισμό της.
Εκτός Δ.Σ. και εκτός εκπροσώπησης στο συνέδριο της ΓΣΕΕ έμειναν και οι αυτοαποκαλούμενοι ΕΝΩΤΙΚΗ
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΜΑΧΗ – ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ. Η επιλογή της επιβολής αποκλεισμών απέναντι
σε αγωνιστές, σε ένα ψηφοδέλτιο που είχε καταφέρει μέχρι στιγμής να
καλλιεργήσει, στο βαθμό που του αναλογούσε, μια ενωτική, ταξική κατεύθυνση για
το εργατικό κίνημα ήταν προφανές ότι δεν θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα.
Η επιλογή αποκλεισμών και η μονομερής διαχείριση ενός
εγχειρήματος που είχε οικοδομηθεί ως ενωτικό οδήγησαν αντικειμενικά στη
δημιουργία ξεχωριστής παρουσίας. Η Ανυπότακτη Κίνηση ΕΚΑ συγκροτήθηκε για να
συνεχιστεί η υπεράσπιση μιας διαφορειτκής κατεύθυνσης στο συνδικαλιστικό
κίνημα: πολλαπλασιασμός και ενίσχυση της συνδικαλιστικής πυκνότητας, ενότητα στη δράση, καθαρό αγωνιστικό ταξικό πλαίσιο
και σχέδιο οργάνωσης αγώνων με διάρκεια και προσανατολισμό.
Το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποιεί. Αποτυπώνει τα όρια
του κατακερματισμού και της διαχείρισης. Ο συσχετισμός δύναμης κεφαλαίου-
εργασίας δεν επιτρέπει αυταρέσκεια ούτε διαχειριστικές ισορροπίες.
Η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος δεν θα
έρθει από μόνη της. Θα επιβληθεί μέσα από σχέδιο, επιμονή και συγκρότηση
ενωτικού αγωνιστικού πόλου που θα ζωντανεύει τα σωματεία και θα διεκδικεί νίκες
στο σήμερα.
Η Ανυπότακτη Κίνηση ΕΚΑ θα συμβάλει ενεργά και με
συνέπεια σε αυτή την κατεύθυνση, με ενίσχυση της παρουσίας της στους χώρους δουλειάς και
επιδιώκοντας συνεργασίες στη βάση συγκεκριμένων στόχων και αγώνων.
Η μάχη για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος
συνεχίζεται – και θα δοθεί μέσα στα σωματεία, στους κλάδους και στους χώρους
δουλειάς.