Οι αποφάσεις που
παρουσιάζονται ως νέες ήταν ήδη ειλημμένες. Η απεργία της 13ης Μαΐου είχε
αποφασιστεί πριν από μέρες, ενώ η «στήριξη των κλαδικών κινητοποιήσεων»
αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση κάθε συνδικαλιστικής οργάνωσης. Ουσιαστικά, το
Γενικό Συμβούλιο συνεδρίασε για να επιβεβαιώσει τα ήδη γνωστά.
Το πιο αποκαλυπτικό, όμως,
είναι όσα απουσιάζουν από την ανακοίνωση:
Καμία αναφορά στην ακρίβεια
που διαλύει το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων, στα προβλήματα των εργαζομένων
και στη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών, στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο και
στις συνέπειες που φορτώνονται οι εργαζόμενοι.
Όμως, πώς να υπάρξει ουσιαστική
τοποθέτηση; Η ΔΑΚΕ ενδιαφέρεται να στηρίξει την κυβέρνηση, το ΠΑΜΕ επιμένει
στην αυτάρεσκη «ιδεολογική καθαρότητα» και οι δυνάμεις της κεντροαριστεράς
έχουν στραμμένο το βλέμμα στις πολιτικές εξελίξεις και στους επίδοξους «σωτήρες».
Έτσι, η ΑΔΕΔΥ μετατρέπεται
όλο και περισσότερο σε χώρο μικροπαραταξιακών ισορροπιών και διευθετήσεων, με
αποτέλεσμα να κυριαρχεί η αδράνεια, μια στάση μακριά από τις πραγματικές
ανάγκες των εργαζομένων.
Ως ΕΑΣ, έχουμε τονίσει πολλές φορές ότι
η πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ συνεχίζει μια γραμμή που οδηγεί στην παράλυση της
τριτοβάθμιας οργάνωσης. Την ώρα που οι εργαζόμενοι ασφυκτιούν, η ηγεσία της
ΑΔΕΔΥ μοιάζει εγκλωβισμένη στη σιωπή και στην ακινησία. Η συγκεκριμένη απόφαση
του Γενικού Συμβούλιου το επιβεβαιώνει με τον πιο καθαρό τρόπο.